چگونه تصویری بدون لرزش دست ثبت کنیم

هنگام خرید دوربین یا لنز Image Stabilization می‌تواند جزو گزینه‌های ضروری باشد. لرزه­‌گیر یا تثبیت‌کننده تصویر باعث می‌شود بتوانید با سرعت شاتر پایین‌تر از حد نرمال عکاسی کنید و مانع استفاده از سه‌پایه می‌شود. انواع مختلفی از تثبیت کننده‌ها وجود دارد اما هیچ کدام بی­نقص نیستند.

در ابتدا اجازه دهید توضیح دهم چرا Image Stabilization  یا Vibration Reduce، می­‌تواند شگفت انگیز باشد.

هیچ‌کس نمی‌تواند دوربین را کاملا بدون لرزش نگه دارد. ما همیشه حرکات کوچکی انجام می‌دهیم که از آن بی‌اطلاعیم. تنفس، ضربان قلب، حتی حرکت عضلات و یا تعادل برای ایستادن روی ۲ پا، باعث می‌شوند ما همیشه حرکات کوچکی داشته باشیم. زمانی که از سرعت شاترهای پایین استفاده می‌کنیم، این حرکات کاملا قابل مشاهده می‌شوند، زیرا دوربین حرکت می‌کند.

در گذشته یک قانون طلایی در خصوص ثبت تصویر بدون لرزش وجود داشت؛ این قانون بر اساس فاصله کانونی در فیلم ۳۵ میلی‌متری بود؛ که امروزه آن را Full Frame می‌نامیم. بر اساس این قانون حداقل سرعت شاتر که بی­‌حرکت نگه داشتن دوربین را ممکن می‌کند، برابر است با فاصله کانونی/۱. یعنی اگر شما از یک لنز ۵۰ میلی‌متری استفاده می‌کنید، می‌بایست با حداقل سرعت ۵۰/۱ ثانیه عکاسی کنید.

با یک لنز ۲۴م­م سرعت ۱/۲۴ ثانیه و یک لنز ۸۰۰م­م ۱/۸۰۰ ثانیه، البته اگر برای نگه داشتن چنین لنزی به اندازه کافی قوی باشید. این فقط یک راهنماست و شما می‌توانید سرعتی فراتر از فاصله کانونی داشته باشید.

امروزه فیلم‌ جای خود را به سنسور دیجیتالی داده اما قانون همچنان پابرجاست. این قانون آگاهی خوبی به شما می­‌دهد که بدانید حداقل چه سرعتی باید برای یک عکس بدون لرزش داشته باشید. اما این به نوع سنسوری که استفاده می­کنید هم ربط دارد. راهنما بر اساس سنسور فول فریم است، پس اگر شما از یک سنسور کوچک‌تر استفاده می­‌کنید لرزش­‌ها با فاکتورهای یکسان، شدیدتر می‌­شوند. پس زمانی که از یک لنز ۵۰م­‌م روی بدنه‌­ی فول فریم استفاده می­‌کنید باید با سرعت ۱/۵۰ عکاسی کنید اما هنگامی که روی سنسور APS عکاسی می­کنید باید این ارقام را در ۱/۵ ضرب کنید. یعنی حداقل سرعت شاتر ۱/۷۵.

 

امروزه تثبیت کننده­­‌ها به تصاویر راه پیدا کرده­‌اند. سیستم­‌ها مدرن که تولیدکنندگان در دوربین­‌هایشان قرار می­‌دهند بسیار قوی بوده و می‌توانند لرزش را تا ۴ استاپ یا حتی بیشتر کاهش دهند. به این معنا که اگر دوربین یا لنز شما استابلایزری دارد که می­‌تواند تا ۴ استاپ زمان نوردهی را کاهش دهد، شما می­‌توانید سرعت شاتر را تا ۴ استاپ پایین­‌تر از راهنما (فاصله کانونی/۱) کاهش دهید. یعنی با فاصله کانونی ۵۰م­‌م در فول­‌فریم، ما باید بتوانیم در حال عکاسی روی دست نه فقط با سرعت ۵۰/۱ بلکه تا ۴/۱ عکاسی کنیم.

 

عکاسی صنعتی علیرضا دشتی

 

قطعا این موضوع شگفت انگیز است! بنابراین شما می‌­توانید سه­‌پایه را در خانه بگذارید­ یا حتی سه پایه نخرید! به خصوص هنگامی که لرزش­‌گیر داخل بدنه‌ی دوربین (IBIS In Body Image Stabilization) دارید، این سیستم با هر لنزی کار می‌کند. عکاسی کردن با یک لنز ۱۶­م­‌م به این معنی است که شما می­‌توانید روی دست حتی با سرعت ۱ ثانیه عکس شارپ داشته باشید! البته اگر IBIS تا ۴ استاپ کار کند.

 یک نکته را شاید بسیاری از شما فراموش کرده­ باشید. ممکن است که بتوانید روی دست بدون لرزش تا ۴/۱ثانیه با لنز ۵۰م­‌م عکاسی کنید؛ اما این در صورتی است که سوژه شما متحرک نباشد. سیستم لرزش­گیر یا تثبیت کننده تصویر، لرزش دست شما را جبران می‌­کند نه لرزش سوژه. بنابراین برای ثبت یک عکس شارپ از سوژه متحرک همچنان به سرعت شاتر بالا احتیاج دارید.

البته که این قانون بر اساس فیلم ۳۵ میلی­متری است. سنسورهای امروزی رزلوشن خیلی بیشتری نسبت به فیلم‌­های قدیمی دارند. برای مثال، اگر شما از یک دوربین ۱۶ مگاپیکسلی استفاده می­‌کنید ممکن است این قانون یا راهنما کارساز باشد؛ اما با توجه به قانونی که در بالا به آن اشاره شد، با یک سنسور ۵۰ مگاپیکسلی، نسبت فاصله کانونی به سرعت شاتر کافی نخواهد بود. در رزلوشن­های بالاتر کوچکترین حرکات قابل مشاهده است؛ بنابراین لرزش­‌گیر خیلی کارآمد خواهد بود. البته نه برای ثابت کردن سوژه متحرک، بلکه برای کاهش هرگونه لرزش از سمت عکاس.

لرزش­‌گیرهای داخل بدنه فوق­العاده هستند و فکر می­‌کنم هر دوربین جدیدی که به بازار عرضه می­‌شود باید لرزش‌گیر داخلی داشته باشد. فقط باید بدانید تثبیت کننده تصویر در تمامی شاخه‌های عکاسی مورد نیاز نیست. مانند عکاسانی که همیشه با سه­‌پایه عکاسی می‌­کنند.

اگر طرفدار سیستم‌های لرزش‌گیر نیستید مطلب هر آنچه که در مورد خرید سه‌پایه باید بدانید را بخوانید.